Category Archives: praktijkervaringen

[PaardencoachPraktijk] Zijn het je ogen?

oogStil sta ik naast het paard en kijk hem in de ogen. Ik zie mezelf weerkaatst, zie een diepte, een verte en een oneindige horizon. Het paard kijkt terug en ik voel zijn ogen door mijn ogen naar binnen kijken. Ziet hij zichzelf, ziet hij een diepte – mijn diepte? En ziet hij ook een verte en een oneindige horizon? Door onze ogen zijn en voelen we, het is alsof we in een oneindig hier en nu staan. Samen. Verbonden. Ik ben. Ik mag zijn.

Continue reading

facebooktwitterlinkedinmailby feather

[PaardencoachPraktijk] Gouden formule?

Het gaat over de Gouden Formule bij het ondernemen. Tijdens het luisteren raak ik afgeleid en denk: ‘Gouden formule?’ Alweer ééntje, grrrrrrrrrrrrrr!

Ik word er vaak naar gevraagd: ‘Heb jij een gouden formule?’ En nog vaker wordt er gevraagd: ‘Heb jij een methode?’ Vragen waar ik behoorlijk allergisch voor ben! Je put uit je rugzakje en doet met hart en ziel wat nodig is! Dat gaat niet volgens een methode en dat gaat niet volgens een formule. Iedere coachee is anders. Iedere coachee heeft andere omstandigheden, waardoor de coachvraag voor iedereen weer anders is. SAMSUNG CSC Continue reading

facebooktwitterlinkedinmailby feather

[PaardencoachPraktijk] De warmte, ja die blijft voorlopig pppffff

 De warmte, ja die blijft voorlopig pppffff…………….. stond in een email van een coachee die gezondheidsproblemen heeft en niet tegen de warmte kan. Zeer begrijpelijk dan ook dat de coach-afspraak werd afgezegd. Begrijpelijk, maar één dag van te voren ook heel vervelend omdat alles al geregeld is qua ruimte, paard en voorbereidingen.

Er zijn duizend en één redenen om af te zeggen, langer van te voren, vlak van te voren. Dit kan van de kant van de coachee komen, van de kant van de werkgever van de coachee, en van de kant van de paardencoach. Continue reading

facebooktwitterlinkedinmailby feather

[PaardencoachPraktijk] Een mooie dag voor de dood….

Het lied van Bløf speelt prominent door mijn hoofd, de hele week al. Wat een mooie dag voor de dood…….. wat is een mooie dag voor de dood? Wat zou ik een mooie dag voor de dood vinden? Is de dag van de dood wel mooi, of juist niet? Waarom ga je dood? Waarom gaat je geliefde moeder dood? Waarom gaan er mensen dood aan enge ziektes? Waarom gaan onze geliefde dieren dood? Ik weet het niet, toch komt de zin steeds terug in mijn gedachten. De hele week al.

TanjaWat een mooie dag voor de dood……….. Afgelopen zondag 6 oktober nam familie Rijks afscheid van hun geliefde familiepaard Tanja, was dat dan een mooie dag voor de dood?! Was het een mooie dag om afscheid van mijn geliefde coachpaard Tanja te nemen? Was het voor Tanja een mooie dag voor de dood? Wie het weet mag het zeggen……… Continue reading

facebooktwitterlinkedinmailby feather

[PaardencoachPraktijk] Social Media

Column door Margreet Noordanus – PaardenInzicht

Heerlijk, berichten plaatsen op Facebook, Linkedin en Twitter! Foto erbij, pakkende tekst. Link naar de PaardenInzicht site! De PaardenInzicht Animatie promoten, hip hoi gigantisch succes! Leve de social media. En dat terwijl ik heel lang de social media helemaal niks vond! Ergens was ik er heel zeker van dat de social media alleen maar tijd zouden kosten en niets op zouden leveren behalve nutteloze reacties.

Toen ik de grote stap zette om op Linkedin te gaan, stapte ik een enorme grens over. De PaardenInzicht Facebook pagina was een zo mogelijk nog grotere stap. En Twitter? Dat ging ik nog steeds niet doen. De 140 karakters zijn er veel te weinig, vooral omdat ik zo graag schrijf :) Continue reading

facebooktwitterlinkedinmailby feather

[PaardencoachPraktijk] Kers op de slagroom van de paardencoach-taart

Column door Margreet Noordanus – PaardenInzichtContact

Een bijzonder onderdeel van het coachen met paarden is de ouder-kind paardencoaching. Hebben jullie dat ooit gedaan? Wat mij betreft een ‘aanrader’ deze kers op de slagroom van de paardencoach-taart :)

Het is zo geweldig hoe de paarden dingen inzichtelijk maken voor zowel de ouders als de kinderen. En dat terwijl de coachees ook nog eens individueel gecoacht worden door het paard. Dit ervaar ik steeds als heel bijzonder! Vooral omdat het paard ook nog in contact met mij staat. Vaak vraag ik me af hoe een paard dit alles zo snel kan verwerken en spiegelen. En al snel kom ik dan zelf met het antwoord: ook in de natuur zijn er vele verschillende energieën die door de paarden opgepikt moeten worden om te overleven. Niet gek dus dat een paard over meer sporen kan coachen.
Continue reading

facebooktwitterlinkedinmailby feather

[PaardencoachPraktijk] The show must go on!

Column door Margreet Noordanus – PaardenInzicht

Griep, ZZP-taskforce boeken controle, dan 3 dagen cursus van 10 tot 19 uur. Veel geleerd, een hoofd vol plannen en ideeën gaan mee naar huis, samen met een helemaal volgeschreven notitieblok. Super drukke week er achter aan, uniek geslaagde bijeenkomst samen met Lead2Meet. Veel kilometers. Veel achterstallig werk. Agenda vol. To do lijst wordt alleen maar langer. En wat sneller zou moeten gaan? Dat wil niet vlotten.  Nog meer griep. SAMSUNG CSC

Continue reading

facebooktwitterlinkedinmailby feather

[PaardencoachPraktijk] Beginnersfout? Nee hoor!

Daar sta ik! De coachee is in tranen. Wat heb ik verkeerd gedaan? Wat moet ik doen? Hoezo bang voor die pony, die doet echt niks! Toch? Nou ja, dan stoppen we toch gewoon? Hier kan ik niet veel mee aanvangen, vooral niet omdat de tranen blijven stromen en de coachee de pony niet eens meer durft aan te kijken, laat staan aan te raken. Op het moment dat de pony de neus naar de coachee toe duwt, doet de coachee een stap achter uit: ‘Ik ben bang! En ik wil ‘m ook niet meer in de ogen kijken. Dat kan ik niet!’

Voorzichtig vraag ik: ‘Waarom ben je nu bang?’ ‘Omdat ik de pony al eng vond. Vorige keer heb ik gezien hoe hard die pony kan rennen. Dat vond ik eng.’ Nu ben ik in de war, want de coachee vond de pony al eng en heeft hier niets van gezegd? Okay, bij binnenkomst was er de opmerking: ‘Dat is die pony die zo hard kwam binnen rennen de vorige keer.’ Pijnlijk word ik me bewust dat ik  de ‘cue’ gemist heb! En dat ik de, de vorige keer gemaakte opmerking over het hard binnen komen rennen van de pony heb afgedaan met: ‘Paarden lopen harder.’ Alleen: die dag kwamen alle paarden in stap binnen. De enige die vrolijk binnen kwam draven was de pony. Continue reading

facebooktwitterlinkedinmailby feather

[PaardencoachPraktijk] Niet lachen?!

Humor kan in de coaching veel goed doen. Een beetje zelfspot van de coach of ‘tactisch’ de spot drijven met een opmerking van de coachee, kunnen het coachproces in gang houden en versnellen.

De bitch vs de alfamerrie

Paardencoaching en humor? Dat lijkt op het oog een iets minder goede combinatie en vaak is men tijdens de coaching ‘zuinig’ met humor. Persoonlijk ben ik dol op een grapje, ik kan de draak steken met serieuze onderwerpen en maak natuurlijk soms op het verkeerde moment de verkeerde grap. Echter het lachen vergaat mij bijna nooit, niet alleen omdat ik ondanks alle ups en downs het leven zonnig zie en positief ben van aard, maar ook omdat er niets fijners is dan met het vak van mijn dromen bezig te zijn. En in het vak van mijn dromen komt humor juist veel voor! Ik gebruik humor spontaan en flap er tijdens de coaching graag een grappige opmerking uit, de coachees waarderen dit en het helpt ze serieus op weg met hun coachvraag.

Continue reading

facebooktwitterlinkedinmailby feather

[PaardencoachPraktijk] Paarden-Boekenwurm

1979 1e pagina Judith Campbell0001 In Judith Campbells boek Paarden en Pony’s, 2e druk uitgegeven door Elsevier in 1974 staat op de binnenkant van de loszittende kaft: van Margaretha Noordanus – mijn 1e paardenboek – 1974. Op de rechterbladzijde staat de datum 12 juli 1979. En over de pagina verspreid staan de namen van de dravers uit de stal waar ik dagelijks kwam: Silvio uit Uden, Sebastiaan, New Petulance, Romalie Fortuna, Super Massel T, Tadira Loo, Play Boy Fortuna, Tromp Bestevaer, Roy Berkelana, Rameno, Massel T, Romaja E, Sigolino, Parnadino S, Solo Forunta, Peter Snel, Samba Judson, Raspoetin V, Peter Boy, Ricardo, Maybe.

Ik kan er geen één weglaten uit de opsomming, dat geeft me een ongemakkelijk gevoel omdat zij ieder voor zich zoveel voor mij betekend hebben en de aanzet vormden tot de ontwikkeling die ik heb door gemaakt en die nog altijd doorgaat. Zij waren mijn eerste coaches! Zonder hen had ik dit niet kunnen schrijven en terwijl ik dit schrijf voel ik me diep dankbaar en borrelen de emoties van de herinneringen op. Elk paard coachte. En elk paard leerde mij iets: wat wel, wat niet, hoe wel, hoe niet, voelen, beter voelen, luisteren, nog beter luisteren, beslissen en nog zoveel veel meer. Zij en alle paarden in mijn leven staan aan de basis van mijn paardencoaching en PaardenInzicht. Continue reading

facebooktwitterlinkedinmailby feather